Talenten, waarom is
dat nou zo mijn ding

Met de paplepel ingegoten

Ik had bedacht dat ik een stuk wilde schrijven over talenten en dan met name waarom ik nou zo graag met talent ontdekken werk. Je gaat nadenken en proberen daar een antwoord op te geven. Heel stom, maar ik kwam niet eens erg ver. Want met talenten werken is voor mij eigenlijk gewoon heel erg normaal. Er is mij namelijk altijd geleerd dat iedereen gelijk is en dat iedereen over mooie eigenschappen en talenten beschikt. Dat werd mij echt met paplepel ingegoten.

Mijn vader was vakbondsbestuurder en ik vond zijn werk ontzettend intrigerend. Als jong meisje ging ik mee naar zijn kantoor om te helpen met brieven vouwen en soms mocht ik zelfs de telefoon opnemen. Af en toe mocht ik mee tijdens een staking of demonstratie, erg gaaf om mee te maken. Ik kan mij één staking nog heel goed herinneren. In de portefeuille van mijn vader zat de sociale werkvoorziening, dit paste zo ontzettend goed bij hem. Er was een staking in Martiniplaza voor de WSW bedrijven in Noord Nederland, ik mocht mee. We gingen vroeg op pad want we moesten eerst alle bussen ontvangen die onderweg waren naar Groningen. Ik had nog nooit zoveel bussen bij elkaar gezien… 

Puur en oprecht…

Eenmaal binnen ben ik in een hoekje gaan zitten, ik was best onzeker dus vond het prima. Daar in dat hoekje zat ik met grote ogen te kijken naar wat er allemaal gebeurde. Mijn vader stond op een podium achter een microfoon om iedereen toe te spreken. Het ging natuurlijk over staken dus er werd best hard geroepen, geschreeuwd en gejuicht. Iedereen in de zaal ging los, geweldig om te zien. Er was een heel gemêleerd publiek want bij een WSW bedrijf werken mensen die in een beschermde omgeving werken. Mensen met een stoornis, syndroom of beperking… alles was er. Fantastisch om te zien! Iedereen voelde zich thuis en op zijn of haar gemak, er hing een hele gemoedelijke sfeer. Af en toe kwam er iemand bij mij zitten om een praatje aan te knopen. Gewoon zonder gene en zo heerlijk puur vragen wat ik daar deed en wie ik was. Dit was wat ik zo mooi vond, die echte oprechtheid zonder dat iemand er wat voor terug moest of van je verwachtte. Ik kan dat gevoel nog steeds oproepen. Ik zie mijzelf daar namelijk ook nog echt zitten, weet zelfs nog precies wat ik aan had…

De wereld van WSW bedrijven is mij altijd blijven trekken, eigenlijk best raar dat ik er nooit mijn beroep van heb gemaakt. Maar tjah, soms loopt het leven anders. Je wordt groter, leert mensen kennen die je beïnvloeden en je maakt dingen mee die je vormen.

Andere blik (op) talent

Ik kwam te werken binnen de uitzendwereld en daar leer je op een andere manier naar mensen kijken. Je kijkt naar de mensen waar het makkelijkste en snelste geld in te verdienen is want daar draait het om binnen een commercieel bedrijf. Natuurlijk best een beetje kort door de bocht, maar de strekking van het verhaal is wel zo. Geld verdienen is belangrijk binnen de commerciële wereld.

Het bleef mij triggeren om ook naar andere mensen te kijken, mensen die wat meer hulp nodig hadden en waar je misschien niet zo makkelijk een snelle plaatsing uit kon halen. Maar waar kijk je dan naar… juist naar de talenten en kwaliteiten van mensen. De passie voor talenten van mensen is denk ik dus al terug te herleiden naar die ene bijeenkomst in Martiniplaza. Daar zag ik al hoe waardevol het is om naar de talenten van mensen te kijken en niet naar hun omhulsel.

Talenten zijn voor mij groter gegroeid, maar Bijzonder Talent is gebleven want daar gaat mijn hart nog steeds sneller van kloppen. Ook nu ik thuis met Bijzonder Talent te maken heb…

Quotes ervaring een blik talent

Uit de oude doos

Ik ben bij mijn moeder de plakboeken gaan doorspitten omdat ik wist dat er nog een foto uit deze tijd was waarop ik hetzelfde setje aan heb. Een mooie dierbare herinnering, helemaal nu mijn vader niet meer leeft. Mijn vader had trots geweest op de stappen die ik heb gezet. Deze foto is dus een mooi eerbetoon aan mijn vader.

Talenten, waarom is dat nou zo mijn ding

Mocht je het willen weten… het jongetje op de foto is mijn broertje, die nu inmiddels heel wat koppen groter is dan ik.